Alejandro’s reis van bouwplaats naar BIM-model en van vrije val naar vaste grond.
Alles komt samen
Alejandro Hernandez is niet zomaar een bouwprofessional. Hij is een levenskunstenaar met een hart voor beton én blauwe luchten. Inmiddels 63, werkt hij via Acutec als BIM-modelleur bij Klous & Brandjes. En dat doet hij met een indrukwekkende drive. “Ik werk het liefst ergens waar men streeft naar perfectie,” zegt hij. “Hier zie ik dat, en daarom wil ik hier ook mijn pensioen halen.”
Zijn taak? Het maken en beheren van digitale 3D-modellen van bouwprojecten in de utiliteits- en woningbouw. In die modellen komt alles samen: materialen, hoeveelheden, planning, kosten én uitvoering. Een digitale versie van de werkelijkheid, waarin je niets kunt verstoppen en dat vindt Alejandro prachtig. “Alles hangt met alles samen. Ik zorg ervoor dat het klopt.”
BIM als brug tussen eilanden
Met zijn lange ervaring in de bouw, zowel in Nederland als in Mexico, weet Alejandro dat het vaak misgaat op één cruciaal punt: communicatie. “Grote organisaties hebben veel specialisten. Dat is goed, maar het creëert ook eilandjes. En als de informatie niet stroomt, stagneert het proces.” BIM is voor hem de verbindende factor. “Het model is het hart. Iedereen werkt daaraan, kijkt ernaar, en werkt daardoor beter samen.”
AI? Dat is weer een ander verhaal. Hoewel Alejandro zichzelf geen AI-early adopter noemt : “Ik begin daar op m’n 63e niet meer aan”, ziet hij wel de potentie. “AI kan sneller dan wij knelpunten opsporen en oplossingen aandragen. Maar wij moeten aan het roer blijven staan. Laat AI suggesties doen, maar de mens beslist.”
Van Mexico naar Nederland
Het begon allemaal 34 jaar geleden, tijdens een vakantie in Nederland. Alejandro ontmoette zijn toenmalige vrouw, werd verliefd en besloot te emigreren. Een grote stap, zeker als je bedenkt dat hij de natuur, cultuur en culinaire rijkdom van zijn geboorteland Mexico verruilde voor het druilerige Nederland. Maar spijt? “Geen seconde, want het maatschappelijke leven in Nederland is meer in balans, veiliger en de kansen tot professionele ontwikkeling zijn geweldig.” Enige jaren later kregen ze twee kinderen en ook voor hen is het beter om in Nederland te wonen, aldus Alejandro.
Op die kinderen, Stephanie (28) en Marco (26), is hij zichtbaar trots. Als hij over ze praat, verandert zijn hele gezicht. De glimlach wordt breder, de blik zachter. “Ze zijn zelfstandig en hebben hun weg gevonden. Dat is het mooiste wat je je als ouder kunt wensen.”
Schoonheid woningbouw
Alejandro werkte in Mexico jarenlang aan grootschalige woningbouwprojecten. Wat hem blijft verbazen, is het verschil in kwaliteit en ontwerp tussen beide landen. “In Nederland kan iedereen, ook mensen met een gemiddeld inkomen, wonen in een goed ontworpen, veilige woning. In Mexico zijn zulke woningen alleen weggelegd voor de rijksten. Hier zie ik stedenbouw met visie.”
Zijn architectonische achtergrond, hij werkte jaren bij Nederlandse architectenbureaus, helpt hem die kwaliteit niet alleen te waarderen, maar ook te versterken. “Ik werk graag multidisciplinair. Juist als BIM-modelleur zit ik op de plek waar alles samenkomt.”
Open en vriendelijk
Via Acutec vond Alejandro zijn huidige werkplek en dat voelde direct goed. “Iedereen is open en vriendelijk. Ik voel me thuis bij Acutec.” Hij werkt veel samen met Arnold, zijn vaste contactpersoon. “We kennen elkaar al lang, nog van voor de overname. Het is fijn als iemand je kent en begrijpt.” Jaren geleden deed Acutec een overname van de organisatie waar Arnold werkzaam was.
Ook buiten werktijd blijkt de sfeer top. Tijdens een teamuitje in Bunnik stapten ze met z’n allen in ouderwetse Citroëns 2CV; de klassieke ‘eendjes’. “Ik had verwacht dat het lastig zou zijn om mensen aan te spreken, want daar ben ik niet zo goed in, maar dat ging vanzelf.
We hadden een geweldig diner en ik sprak echt met iedereen. Dat gebeurt me niet vaak.”
Vrije val, volle vrijheid
Naast bouwmodellen heeft Alejandro nog een andere passie: Skydiven. Al bijna 400 keer sprong hij uit een vliegtuig op circa 4 kilometer hoogte. Eerst een vrije val met 200 km/u, dan de parachute open, en 3 minuten zweven boven de heide van Hilversum. “Dat moment van loslaten, dat is magisch.” En als de parachute geopend is en hij weer naar de aarde zweeft, voelt hij weer opnieuw de connectie met alles in zijn leven.
Skydiven is voor hem meer dan een hobby. Het is zijn manier om op te laden, om scherp te blijven. “Ik doe alleen de veilige sprongen, altijd met een reserveparachute. Het leven is namelijk te mooi en waardevol om onnodige risico’s te nemen.”
En ook daar draagt hij bij aan verbinding. Tijdens de jaarlijkse skydive week in Duitsland of België neemt hij jonge springers onder zijn vleugels. “Ik vind het geweldig om mijn enthousiasme over te dragen. Je leert veel over jezelf in de lucht.”
Niet minder, maar anders hard
Hoewel Alejandro inmiddels wat rustiger aan doet, tennis en voetbal zijn bijvoorbeeld meer naar de achtergrond verdwenen, is stilzitten geen optie. “Rustiger betekent niet rustig. Ik werk nog steeds met volle energie. Maar ik kies bewuster waar ik mijn energie in steek.” En die energie straalt hij uit. In zijn werk, in zijn sport, in zijn gesprekken.
De kunst van betrokken zijn
Wat Alejandro uniek maakt, is zijn constante drive om verbonden te blijven. Met zijn vak, zijn collega’s, zijn kinderen, zijn sport. En met zijn verleden én toekomst. “Ik ben dankbaar dat ik twee culturen ken. Het verruimt je blik. Je waardeert dingen die anderen misschien vanzelfsprekend vinden. Zoals een eerlijk bouwproces. Of een goed ontworpen rijtjeshuis.”
Hij kijkt richting pensioen, maar in alles wat hij doet zit nog volop leven. Nog steeds verlangend, dromend soms, maar wel met beide benen op de grond. Behalve natuurlijk als hij met een parachute op zijn rug in een vliegtuig zit!