Een jonge engineer aan het werk aan het Noordzeekanaal
Techniek staat nooit stil: bruggen openen en sluiten, sluizen regelen waterstanden, gemalen houden polders droog en de industrie draait dag en nacht door. Achter die zichtbare beweging zit een wereld van voorbereiding, planning en engineering. In die wereld voelt Enes Utku zich steeds meer op zijn plek. Met zijn diploma net op zak en al de nodige werkervaring in de benen is hij officieel starter, maar wel een starter met richting, ambitie en een sterke behoefte om van waarde te zijn.
“Ik wil begrijpen waar ik aan werk,” zegt Enes. “Niet alleen het ontwerp, maar ook hoe het buiten wordt uitgevoerd en wat mijn bijdrage betekent voor anderen.” Die instelling typeert hem: praktisch, betrokken en nieuwsgierig. Geen engineer die zich tevreden stelt met alleen een scherm en een tekening, maar iemand die het geheel wil overzien.
Van studeren naast werken naar kiezen voor techniek
De weg naar zijn diploma was geen rechte lijn. Enes combineerde het ‘laatste’ jaar van zijn hts-opleiding lange tijd met werken. Dat leverde veel praktijkervaring op, maar maakte studeren soms lastig. Vier jaar lang ontbrak de stok achter de deur om die laatste lastige stappen te nemen en zijn opleiding af te ronden. Tot het moment kwam waarop hij moest kiezen: afronden of stoppen. Stoppen was geen optie.
“Techniek is wat ik wil blijven doen,” vertelt hij. “Dus heb ik doorgezet.” Het diploma voelde niet alleen als een bevestiging van kennis, maar vooral als rust. Geen open eindjes meer, wel ruimte om vooruit te kijken. En dat vooruitkijken bracht hem naar zijn huidige rol.
Werkvoorbereider aan het Noordzeekanaal: techniek op schaal
Kort na het behalen van zijn opleiding kwam Enes in contact met Coen Raaphorst, directeur van Acutec. “Ze werken volgens de regels en zijn voor alles gecertificeerd. Dat voelt goed en vertrouwd. Ik heb veel contact met Coen en hij is transparant en heel toegankelijk. Ondanks dat hij de directeur is, kan ik hem toch altijd bellen; hij is eigenlijk een soort carrièrecoach voor me.”
Zo kwam hij terecht bij SPIE, waar hij werkt aan projecten rond het Noordzeekanaal. En dat is geen klein werkgebied. Het kanaal vormt een cruciale verbinding tussen de haven van Amsterdam en de Noordzee en bestaat uit een complex netwerk van sluizen, gemalen en beweegbare bruggen.
Inzetstuk:
Het Noordzeekanaal is een uniek staaltje Nederlandse ingenieurskunst. Het vormt de ruggengraat van een cruciaal Europees haven- en industriecluster, het vierde van Europa, en onderscheidt zich door de bijzondere brakke waterkwaliteit, waar zout en zoet elkaar ontmoeten. De aanleg van het kanaal, dwars door de duinen, is een historische en technische prestatie van formaat. Vandaag de dag is het gebied een dynamisch systeem waarin industrie, natuur, recreatie en de snelgroeiende energietransitie continu in balans worden gebracht, midden in een verstedelijkte omgeving. Het geheel wordt bekroond door de imposante zeesluizen bij IJmuiden, een icoon van moderne waterbouw.
“Supergaaf om hieraan mee te werken. Dit project is niet alleen technisch uitdagend, maar staat internationaal ook ontzettend sterk op mijn cv.”
Binnen dit systeem werkt Enes als werkvoorbereider. Dat betekent: schakelen tussen techniek, planning en uitvoering. Hij loopt mee op meerdere projecten tegelijk en leert hoe storingen en vernieuwingen worden voorbereid, zonder het verkeer over water en weg te hinderen.
“Je werkt hier aan installaties die gewoon móéten blijven functioneren,” legt hij uit. “Als een sluis of brug eruit ligt, heeft dat direct impact. Dat maakt het werk serieus, maar ook heel gaaf.”
Hij krijgt de tijd om te groeien in zijn rol en ruimte om initiatief te nemen. Zo ontwierp hij op eigen voorstel een nieuwe trap voor een spuikelder die niet meer voldeed aan de huidige normering. Met behulp van 3D-CAD werkte hij een oplossing uit die nu ter beoordeling ligt bij Rijkswaterstaat. “Dat ik daar de vrijheid voor krijg, zegt veel over het vertrouwen,” vertelt hij.
Zijn ambitie is om over anderhalf jaar zelfstandig als werkvoorbereider mee te draaien op grotere projecten. Hij kijkt nu mee bij de vervanging van de sluisdeuren van de Noordersluis. Dit onderdeel van het sluiscomplex IJmuiden is bijna 100 jaar oud en was tijdens de opening de grootste zeesluis ter wereld. De functie van hoofdtoegang tot het Noordzeekanaal is sinds 2022 overgenomen door de nog grotere Zeesluis IJmuiden. “Op dit project kijk ik nu nog mee, maar wat is dit gaaf om bij te zijn. Hier word ik echt wel heel enthousiast van.”
Trots op projecten: techniek die werkt
Hoewel zijn focus nu ligt op het Noordzeekanaal, kijkt Enes met trots terug op eerdere projecten. Voor Tata Steel werkte hij mee aan de vervanging van een 300 meter lange transportband voor kolentransport. Elke stalen plaat was uniek, de planning strak en de gevolgen van vertraging groot. “Dat we het op tijd hebben gehaald en dat mijn voorbereiding daaraan bijdroeg, gaf veel voldoening.”
Bij een ander project maakte hij het verschil door een 2D-ontwerp om te zetten naar 3D. Het ging om een groot stalen beitsbad, waarbij het nieuwe model zorgde voor snellere en efficiëntere productie. “Dat zijn momenten waarop je merkt dat jouw inzet echt helpt.”
Of een project nu groots, intensief of duur, het maakt voor het voldane gevoel van Enes weinig uit: “Als het werk voor de monteurs maar eenvoudiger wordt, het project beter wordt afgerond en iedereen tevreden is.” Een belangrijke drijfveer is dan ook dat hij verschil kan maken en onderdeel is van het team, de werkzaamheden en het resultaat.
Hij is hierin niet anders dan veel technici en dat is mooi. Want juist zij vormen de stille kracht achter infrastructuur die blijft draaien. Gedreven vakmensen die leren door te doen … en daarmee het onderscheid maken.