Twee sluiskolken, een gemaal en toch kan de scheepvaart vastlopen. Bij Eefde bleek deze zomer hoe afhankelijk de Twentekanalen zijn van voldoende water. Vanaf 25 juli gingen de sluizen dicht door aanhoudende droogte. Daarmee viel de enige toegang voor binnenvaartschepen naar de Twentse havens weg.
Meer dan een vaarweg
Het probleem gaat verder dan schepen die onvoldoende diepgang hebben. Het kanaalwater helpt ook om de omgeving stabiel te houden. Op het traject Almelo–De Haandrik geldt bijvoorbeeld een minimumpeil van 9,10 meter boven NAP. Zakt het water daaronder, dan kan de kade verzakken. Het beschikbare water moest daarom worden ingezet om het peil te bewaken. Schepen schutten kreeg tijdelijk geen ruimte.
Pompen geven lucht
Tijdelijke pompen en een hogere IJsselstand maakten geleidelijk weer scheepvaart mogelijk. Vanaf 7 september werd het aantal schuttingen uitgebreid naar tien per dag. Ter vergelijking: normaal zijn dat er 35 tot 40. Een verbetering dus, maar nog lang geen normale doorstroming.
Ontwerpen voor schaarste
Voor engineers zit hier een stevige ontwerpopgave. Een extra sluiskolk vergroot de capaciteit, maar levert geen extra water. De situatie roept daarom een bredere vraag op: hoe ontwerp je een vaarweg die ook bij langdurige droogte bruikbaar blijft? Pompcapaciteit, waterbesparend schutten en peilbeheer moeten daarbij als één systeem worden bekeken. De betrouwbaarheid van de vaarroute begint uiteindelijk bij de waterbalans.